Two Women B

(1) (Bayan A:) “Sen nereden geliyorsun yine?”

(2) (Gašankuzu/Ninkuzu=G/N:) "Sen benimle kapışamazsın! Senin hazırcevaplığın benimkine üstün gelemez (zaten)."

(3) (Bayan A:) “Neden seninle kapışamazmışım? Ne yaptım ki sana?"

(4) (G/N:) “Sen (zamanında) vahşice dalaştın, (ama) ben senden öcümü aldım. (Yine de) senin yüzünden geceleri uyuyamıyorum."

(5) (Bayan A:) “Ne?! Yalancı! Sözlerin iftira.

(6) Pekala, o zaman (şu andan itibaren) ben de yalanlarımı (kullanıma) koyacağım."

(7) (G/N:) Süm.: “Eğer sen kendin yalanlarını (kullanıma) koyacaksan, Akk.: Eğer sen ke[ndin (kullanıma) koyacaksan] yalanları[nı]

(8) it’s you (who) will not be allowed to come near the house. (But) my falseness [(...)] she will prosecute.” Akk.: it’s you who [...] house? [...].

(9) (Bayan A:) “Eğer yalan söylersen, ben insanlıkta senden üstün olacağım.”

(10) (G/N:) “Sen bana rakip misin ki? […] Soy bakımından, sen bir kişiye bile üstün gelebilir misin?!”

(11) (Bayan A:) Süm.: “Tatlı şey, neden senin rakibin olamayacakmışım?” Akk.: “Tatlı şey, neden […]”

(12) Süm.: “Ne kadar süslenirsen süslen, seni suyun altına itecek olan (seni yenecek olan) benim. Bak, bak! Akk.: “Sen süslenir süslenmez/süslendiğin için, seni (suda) batırmalı mıyım (bundan dolayı)?! [Bak!?]”

(13) (G/N:) “Tüm mahallenin köle kızı, herkesin hizmetinde, herkesin çocuğu!

(14) Uşak gibi hizmet ederken, (efendilerinin) yemeğinden dolayı uyuyamaz (endişelenir)!

(15) (tüm) çekici görünümümü/cazibemi (kullanıma) koyacağım (artık).”

(16) (Bayan A:) “Şehirde dolanır, limanda dolanır, her eve girer!

(17) Girdiği evi ele geçirir;

(18) O evi kontrol eder.

(19) Karı-kocayı birbirine düşürür;

(20) Çocukları annelerinden gasp eder.

(21) Kaynanayla gelini dalaşmaya kışkırtır.

(22) (Sırf bu yüzden) sen (çoktan) yenildin.”

(23) (G/N:) “Kendi evinde hırsız! Kendi yalağının köpeği!

(24) Kendi sepetinde firavun faresi! Balıkçıların avlarını (oraya) yığar!

(25) … sallar, eli kanla lekelenir.

(26) Defalarca depoyu açıp kölelere yaklaştı

(27) (O) evine her zaman kirmen yerine merdiven getirendir!

(28) Şimdi buna canın sıkılır.”

(29) (Bayan A:) "Kafasının yarısı kırpılmış, dudakları tuzla ovulmuş!

(30) Şimdi utanç içinde, aşağılanmışların çocuğu!

(31) (İnsanların) ayağını kaydırır, (sonra onları) insan içinde aşağılar!

(32) Ağzı cezalandırılmıştır!

(33) Kaburgalar(ı) kırbaçlanacak, omuzlar(ı) kırbaçlanacak! Sen şu an (zaten) hüküm giydin.”

(34) (G/N:) “Çalınmış domuzları yer, ki elinde çalıntı bir yavru domuz tutuyor!

(35) Sürekli ben(den) çalar, sürekli bir şeyler yer! El(i) iş üstünde yakalanmış!

(36) Gece gibi sızar, fırından tahıllı kekin olduğu kaseyi alır!

(37) Kocaman bir ağzı var, kendine bir türlü hakim olamaz!

(38) Kimse çenesini de kapatamaz.

(39) (Gerçekten) bana cevap verebilir misin?

(40) (Bayan A:) "Çorbayı yalayıp yutar, (çalılık yerine) merteklerin (tamamını) yakar, ağzını kocaman açar, yağı israf eder!

(41) Kadın köşesi (haremlik) kurmadı, evini doğru düzgün idare etmedi.

(42) Kocasına yetemedi , ona sadece kötü kalite kıyafetler tedarik etti.

(43) (Hala) neden (böyle) küstahsın?"

(44) (G/N:) "Sürekli yağ sıkar, devamlı arpa fırınlar, devamlı yanıltıcı büyüklükte ekmekler pişirir!

(45) Amele, acıların çocuğu, düşkünlerin evladı!

(46) Aşağılanmış kişi, güvenilmez kadın!

(47) Şimdi (bak)! Erkekler (-le buluşmak) için pencerelerden sızdın.”

(48) (Bayan A:) “Onun (ziyadesiyle temiz) rahminin işi bitmiş – evi için maddi kayıp (demek bu)!

(49) Süm.: Birayı hep satın alır, sürekli hazır yemekler yer! Akk.: […] hazır (yemek).

(50) Sen “her şey çok” demez misin, (halbuki aslında) kayba sebep olursun?

(51) Kocanın giyecek kıyafeti yok, sen kendin de paçavralar giyinirsin:

(52) Popon (o paçavralardan) çıkar.

(53) Senin tek bulacağın 1 litre arpadır.

(54) Kimse onun sürekli birayı satın almasına, hazır yemekler getirmesine engel olamaz.

(55) Ve sen, sen kadınlardan mısın?”

(56) (G/N:) “Sürekli erkekleri aşağılar, kadınları küçümser!

(57) Durmadan iftira atar, durmadan başını yumruklar!

(58) Hep düşmanlıkları dile getirir, her zaman düzmece sözleri yayar (konuşur).

(59) (O ki) evi sürekli gülünçlüğe teslim eder, (o ki) erkeğin adama yaraşır bir evde yaşamasına müsaade etmez!

(60) Ve sen, sen insan mısın?!”

(61) (Bayan A:) “Su çeker, suyu bulandırır! Unu öğütüp durur!

(62) (Tahılı) ezdi, parça parça etti, öğüttü.

(63) (Ekmeği) pişirdi – (ve) tamamen yaktı.

(64) Her neye dokunduysa büsbütün berbat etti.

(65) Tüm bunlara herhangi bir cevap verebilir misin?!”

(66) (G/N:) “Onun hiçbir sınırı yok, kadınlığa uygun değil o:

(67) Yünü tarayamaz, kirmeni kullanamaz.

(68) Eli işe yetişmez, işe giriştiği (an), (çoktan) (eve geri) dönüyor olur. (Sonuç) kötü kalite.

(69) Sokakta dikildiği an sürekli (birilerini) aşağılar.

(70) As soon as he has inverted praise, [...].

(71) As soon as she has turned to the assembly, they will flog her.

(72) (İlk hükme) itiraz ettiği anda, utanmadan (der ki): “Hükmü veren benim.” (ve) güler.

(73) Onunla ilgili dile getirdiğim aşağılama işte budur.”

(74) (Bayan A:) “O yalancı şahittir!

(75) Zalim, insanlığa ait (ya da: insanlığa karşı) ağız/diş/burun/ses!

(76) (Başkalarına) görev arkadaşı gibi davranan kişi, sözlerinden dönen zat!

(77) Dava olmadan, onun için bir kumaş serilir.

(78) (Gerçekten) davası olan, meclise dönen kişiyi kınar o.

(79) Kafası karışır, huzursuz, sürekli (bir şeyler) aranır, […].

(80) Kendini davası olanların ve onu (satın alanların) kullanımına sunduktan sonra, onlar meseleyi öğrenecekler. Kendini davası olanların ve onu (satın alanların) kullanımına sunduktan sonra, onlar meseleyi öğrenecekler.

(81) ‘Bir tuzak‘ der nefretle – (ama) onlar (yine de) meseleyi öğrenecekler.

(82) (Ancak) rüşvet aldıktan sonra, gitmesine izin verecekler.

(83) Ve sen, sen kadınlardan mısın?”

(84) (G/N:) Süm.: Bira olan ev, o sürahisidir. Akk.: [Bira] olan [ev], [sen] sürahisisin.

(85) Süm.: Çorba olan ev, o hunisidir. Akk.: Çorba (servis) kasesi olan ev, [sen] hunisisin.

(86) Süm.: Yemeği olan evde, aşçısı odur. Akk.: Yemeği olan evde, aşçısı sensin.

(87) Sum.: Süm.: “Eli” nemli olan bir ev soruşturur. Akk.: “Eli” büyük olan bir ev ararsın.

(88) Süm.: Sakinleriyle (bu sakinlerle) bir mahalle kurarsın. Akk.: Bu kentli (kadını) komşu olarak alırsın.

(89) Sum.: Süm.: Dosdoğru bu eve girer. Akk.: Dosdoğru bu eve girdin.

(90) Süm.: Evi süpürür, su serper. Akk.: (Önce) [evi] topladın, (sonra) [su] serptin.

(91) Süm.: Etrafa emirler yağdırır, koca bir ağzı vardır. Akk.: Etrafa emirler yağdırırsın, koca bir ağzın vardır.

(92) Süm.: Köle kız(ın), hizmetçi(nin), gelin(in), evin çocuğu(nun) Akk.: [Köle kız(ın)], hizmetçi(nın), gelin(in), evin kızı(nın)

(93) Süm.: Onların dizlerini titretir. Akk.: Dizlerine vurur.

(94) Süm.: “Alma onu! O benim,” der onlara Akk.: “Alma onu! O benim,” dedin.

(95) Süm.: Ve sen, sen insan mısın?

(96) (Bayan A:) “Domuz ahırı onun evidir, fırın en iyi odası.

(97) Evinin kapısı ince kamıştan bir kapıdır.

(97a) Bu bayağı şey (?) […] onun yatağıdır.

(98) Alt değirmen taşı kocasıdır, üst değirmen taşı çocuğudur.

(99) Bir kölenin karısı, …(’dan başka bir şey) yemez!

(100) Köle kızlar tarafından emzirilmiş, kölelerin içine doğmuş!

(101) Ev köle kızlar tarafından kurulmuş, köleler tarafından dikilmiş!

(102) Ve sen, sen kadınlardan mısın?!”

(103) (G/N:) “Deli, açıklanamayacak kadar embesil, herşeyi evirip çevirir!

(104) Ağzı(nı) değiştirir, gözleri(ni) döndürür, şeytani biri!

(105) Aşağılayıcı! Bu ağızdaki kelime “boşa çıkmıştır”!

(106) Muhbir, katil, kamışlıktan bir domuz! İnsanları kaçıran köpek!

(107) Küstah kelimeler çıkar ağzından, huzursuz, piç bir çocuk!

(108) Bu köle saç modeli zaten ortada!

(109) Sen benimkiler gibi hakaretler bula(bilir) misin?!”

(110) (Bayan A:) Süm.: Sürekli sokaklarda dikilir, hep ara sokakları kolaçan ediyor! Akk.: Sürekli sokaklarda dikilen, hep ara sokakları kolaçan eden!

(111) Süm.: Sürekli insanların (kapılarının) eşiklerinde oturur! Akk.: Sürekli insanların (kapılarının) eşiklerinde oturan!

(112) Süm.: İnsanların evinde ne olup bittiğini araştırırsın. Akk.: Kentlinin evinde ne olup bittiğini araştırırsın.

(113) Süm.: Şehir mahallesinde yaşayan adamların karıları, çocukları senin yüzünden uyuyamazlar. Akk.: Şehir mahallesinde yaşayan adamların karıları, çocukları senin yüzünden uyuyamazlar.

(114) Süm.: Komşular arasında dalaşma çıkarmak için, Akk.: Komşular arasında dalaşma çıkarırsın.

(115) Süm.: kulaklarını diker, gözlerini belertir. Akk.: Kulaklarını diker, gözlerini belertir.

(116) Süm.: Hiç ikisi arasında arkadaşlık kurar mı? Akk.: Hiç ikisi arasında arkadaşlık kurar mısın?

(117) Süm.: (Hayır,) o (ancak) aralarında sürtüşme çıkarır. Akk.: (Hayır,) sen (ancak) aralarında sürtüşme çıkarırsın.

(118) Süm.: Onları hiç söylemedikleri şeylerle suçlar. Akk.: Onları hiç söylemedikleri şeylerle suçlarsın.

(119) Süm.: Konuşursun – onlar teyit için ertelerler. Akk.: Konuşursun: Kanıtla! – Onlar ertelerler.

(120) Ve sen, sen kadınlardan mısın?!"

(121) (G/N:) “Evi yıkar, şehri yıkar, […]! Tekrar ve tekrar geri döner.

(122) Borçtan geri öder, […] gümüş […]!

(123) Bitten dolayı saçlarını yolar, açlıktan ölür!

(124) Dili […]!

(125) Bu(?) bayağı şey(?) […] onun yatağı.

(126) Zayıf bira […] Oturmak istiyorum!

(127) Satıcı ve alıcı arasında simsar, insanlık hırsızı!

(128) Provokatör, sürekli şehrin genç erkekleri arasında yalanlar yayar!

(129) Şehir mahallesinde yaşayan genç kızlar onun yüzünden uyuyamaz.

(130) Sen benim rakibim misin?!”

(131) (Bayan A:) “Aşırı kelimelerle tartışmayı katleder!

(132) Değersiz dudaklarıyla kibirli kadın, küstah (ve) sürekli kavga çıkarır!

(133) Yaygaracı, şarlatan, zekadan yoksun!

(134) Evinde şeytan (ya da: evini yıkar), kadın köşesine (haremlik) uygun değil

(135) Etrafta sinsice dolanmak onun yazgısı.

(136) Sadece yer, uyur, tabuları/yasakları kovalar, kıçını kaşır!

(137) Süm.: Daha ne kadar benimle kavga etmek istersin? Akk.: Ne zamana kadar […] dalaşma […]?

(138) (G/N:) Süm.: “Yaşlı kadın çehresi, köle kız görünümü! Akk.: köle kız gözleri, köle kız görünümü!

(139) Kare kafa (ama) zayıf saçlar, kel kafa (ama) kafasının geniş yarısı!

(140) Yarasanın zavallı kocası (onun uğruna) zekasını ve cesaretini kaybeder.

(141) Geniş alın, sürekli kırpılan gözler, şişik burun, “kalın” dudak!

(142) (Gerçekten hala) benimle kavga etmek istiyor musun?”

(143) (Bayan A:) “Aşağılık, değersiz kadın!

(144) İçinden sızan soluk irin!

(145) Meluhha’lı siyah olan, ucuz undan heykelcik!

(146) Yalancı! Hayatında hiçbir şey başaramamış zat!

(147) Geniş kalça, şişkin göbek, kalın ense, sarkan göğüsler!

(148) Biçimsiz popo, küçük vulva, (ama) aşırı uzun kasık kılları!

(149) Kalın genital bölge, tıkanmış hasta rahim(li) biri!

(150) Süm.: … ayağın kenarı, … ayak! Akk.: […] şişmiş […]!

(151) Sen benimle kavga etmeye uygun değilsin.”

(152) (G/N:) Süm.: “Fahişe! Yalanlarını ešdam ’da yaymaya devam etti. Ne zaman evlense, anında boşanır tekrar! Akk.: Ešdam [fahişesi] [(…)] [y]alan yayıcı […]

(153) Yalancı, erkek kovalayan (kişi)!

(154) Bu vulvaya çıkılıyor – günlük olarak doğum yapan anne!

(155) Pençe(sini) kaldıran köpek, (sürekli) erkeklerin peşinde!

(156) Şehir mahallesinde yaşayan genç adamlar onun yüzünden uyuyamaz.

(157) ...”

(158) (Bayan A:) “Gücüm? eşit? olabilir? […]

(159) Benim evim onun evi gibi, b[enim] kocam [onun kocası] gibi.

(160) <Benim> çocuğum onun çocuğu gibi.

(161) Birbirimizi karşılıklı aşağıladık.

(162) [O bana] fahişe [dedi, kocamın beni boşamasına sebep oldu. (Bana adil bir hüküm verin!)].

(163) Mecl[is…].

(164) Benim şehir mahallem [(…)].

(165) Beni[m] efendim […].

(166) B]enim evim [onun] evi [gibi…].

(167) Benim kocam [onun kocası] gibi.

(168) Benim çocuğum onun çocuğu gibi.

(169) Birbirimizi karşılıklı aşağıladık.

(170) O bana “fahişe” dedi.

(171) Kocamın beni boşamasına sebep oldu . Bana adil bir hüküm verin!”

(172) (Kral Bayan A’ya sorar:) “O kim?”

(173) (Bayan A Kral’ı cevaplar:) Süm.: “Gašankuzu, Umunšermal’in çocuğu” Akk.: “Ninkuzu, Lugaln[irĝal]’in kızı.“

(174) (Kral elçiyi çağırır:) Süm.: „Şimdi, lütfen git, elçi, (ve) hızlıca bu kadının sana gösterdiği kişi/kişileri bana getir!“ Akk.: Şimdi, lütfen git, elçi, (ve) hızlıca bu kadının sana gösterdiklerini bana getir – kendisini ve hasmını!

(176) (Elçi Kral’a bildirir:) Süm.: „Efendim! Size dönen (başvuran) kişi (yani, Bayan A) (ve) hasmı (yani, G/N)- onu ve onu getirdim. Akk.: Efendim!Size dönen (başvuran) kişi ve hasmı getirildi.